Het gebeurde op een doorsnee zaterdagavond, terwijl schaars geklede meisje en opgewonden jongens hun weg zochten naar kroegen en terrassen, dat hij bij de snackmuur stond en deurtje na deurtje, waar achter de vette happen zich aanboden gelijk de gevallen vrouwen die zich liggend staande wilden houden enkele straten verderop dat plegen te doen bij het schijnsel van rode verlichting, opentrok. Hij had reeds een kaassoufflé, twee kroketten en een frikandel speciaal door zijn keelsgat laten verdwijnen en beschouwde de automaat met een blik die verwachting en berusting op wonderlijke wijze verenigden, er waren immers nog de bitterballen, en het zou weinig hoffelijk zijn geweest die onaangeroerd achter te laten.
“Hé Kees” klonk het ineens in zijn oor “Ik ken je als een man van de rustige, onwrikbare soort, die liever naar het park wandelt om frisse lucht te scheppen, de bomen de aanschouwen, eekhoorns en konijntje wil spotten en zo nu en op een bankje de wereld aanschouwt. Waarom heb je nu, als prediker van een gezonde levensstijl, gekozen voor deze snackmuur?”
“Jezus, je laat me schrikken man.”
“Nee, Jezus is slecht mijn zoon” was de niet van bescheidenheid en godsvrucht getuigende reactie.
“Och Karel, ik was door kennissen uitgenodigd voor een etentje en dat was in een uitspanning en een donker afgelegen straatje, waarvan mij de naam ontschoten is, maar ik noem het maar ‘Los Vegas’.”
“Las Vegas, de stad in de Verenigde Staten van Noord Amerika zul je bedoelen?”
“Welnee, ik bedoel echt Los Vegas, Frans voor ‘De vegans”
“Eerder Spaans, zou ik zeggen” reageerd Karel wijsgerig en belerend “Maar waarom?”
“Als ik ga eten wil ik een lekker stukkie vlees, een forse tournedo, een leuke Ribeye, of desnoods spareribs, maar daar kon je bij de gratie gods net een spiegelei krijgen, maar dan werd je aangekeken of je net de paus had vermoord. Ik verging van de honger toen we eindelijke weg mochten. En dit was echt te eerste plek om wat echt gezonds te krijgen. Ik trek er nog een mexicano en twee kipcorns denk ik.”
“Oke, sorry, ik dacht heel lichtvaardig dat je stiekem gulzig was, weet je wat, doe mij maar zo’n vegaburger.”