Ik loop op een koude maar zonnige dag, met de hond en een goed humeur door de rijke natuur die Brabant rijk is. Lommerrijk bos waar je, als je maar vroeg genoeg bent en het geluk aan de zijde hebt, zo nu en dan een hert op je pad kunt vinden.
Op een bankje ontwaar ik een opgerold pakje stof dat bij nader onderzoek een slapende man blijkt te zijn. En dan schiet het idee van een ontheemde dakloze, op straat gezet door een jaloerse echtgenote die hem verdacht van een avontuurtje buiten de deur, met als gevolg dat hij echt buiten de deur was geplaatst.
Opnieuw bleek, toen de man ontwaakte en mij verbaasd aankeek, dat er sprake van een vooroordeel hetwelk onjuist was, iets wat mij en vele anderen in de wereld, niet vreemd is.
“Was even weg gesukkeld” was zijn reactie. Hij strekte zich uit en viel daarbij bijna van het bankje. “Vogeltelling meneer, nationale vogelteldag” Ik doe daar graag aan mee.
Ineens was het duidelijk waar het binoculaire kijkglas dat op zijn buik bungelde voor doel had.
“ik was op zoek naar een IJsvogel meneer, een prachtig veelkleurig vogeltje, ten einde mijn bingo kaart volledig te krijgen” waarbij hij een formulier liet zien waar diverse namen van, denk ik, vogels, ik kom zelden verder dan mussen, kraaien en sijzen en drijfsijzen, ook bekend als eend, waarvan door de meeste een kruis was getekend. Wellicht omdat hij ze in het struweel ontwaard had.
“Ja, blijkbaar krijg ik niet alleen van schaapjes tellen slaap denk ik. Vogels laten zich oo niet graag zien meneer.”
“Ja, anders waren we ze wel vertegenwoordigd op de social media” reageerde ik geestig en ad-rem maar blijkbaar tegen dovemans oren.
Hij stond op en liep half slaapdronken, de verrekijker voor de ogen verder.
“Nog een prettige dag verder” probeerde ik, maar hij was al weg. In de verte zag ik hem nog een kleine sprongetje maken, iets op het papier krassen, twee handen in de lucht steken en nog een sprongetje maken.
“Ik denk dat hij een ijsvogel heeft gevonden” zei ik tegen de hond die me verbaasd aankeek, de poot omhoog deed en een flinke plas maakte. Het is dat hij de schouders niet kan ophalen denk ik.