“Het zal wel weer niks worden met die scheids die we hebben, nou is er geen een die echt nog kan fluiten, maar dun deze! Breek me de bek niet open. Altijd commentaar op andere scheidsen, maar let op, we zijn de lul met hem, fluit steeds tegen ons.”
“Ook goede middag, je hebt er weer zin in.”
“Nou, dan moet het wel wat beter gaan dan vorige week toch? Wat een koekenbakkers waren het! En die opstelling, wie verzint dat nou!”
“Heeee scheids, ziede nie dat dat buitenspel was, oelewapper van een grens, zuinig op zijn vlag zeker”
“De sukkel, had die bal moeten breed leggen, snappen ze er nou niks van? Voor dat salaris..,”
“Hé trainer wisseluuuuh. Moet ik verdomme alles voorzeggen?”
Na 70 minuten valt de gelijkmaker. Zuur springt op, staat te dansen. Valt bijna twee treden naar beneden, vindt net op tijd zijn evenwicht, staat de juichen met tranen in zijn ogen…
“Hij had hem moeten koppen!” reageert een medetribune klant droog.
Hij is meteen stil.
“Doe eens mee met 30 dagen zonder klagen schat”
“Klagen, doe ik nooit hoor.”
Hij maakte nog een sprongetje en ging wat verderop zitten.